Nefesi tutmak, omuzları kulaklara çekmek, hareketi hızla bitirmeye çalışmak... Yeni başlayanların çoğu aynı küçük hatalara düşer. Hangileri olduğunu ve nasıl fark edeceğinizi sade bir dille anlatıyoruz.
Reformer dersine yeni başlayan hemen herkes benzer küçük hatalar yapar. Bu hataların hiçbiri utanılacak bir şey değildir; çoğu, yeni bir cihaza ve yeni bir çalışma biçimine alışırken bedenin verdiği doğal tepkilerdir. Yine de hangilerinin sık görüldüğünü bilmek, derste eğitmeninizin uyarılarını daha kolay anlamanızı ve kendinizi daha erken fark etmenizi sağlar.
1. Nefesi tutmak
Zorlandığımız anda nefesimizi tutmak neredeyse refleksiftir. Reformer çalışmasında ise nefes hareketin bir parçasıdır: çoğu harekette efor anında nefes verilir, hazırlık anında nefes alınır. Nefesi tuttuğunuzda gövdeniz sertleşir, hareket kesik kesik ilerler ve çabuk yorulursunuz. Kendinizi nefesinizi tutarken yakaladığınızda hareketi biraz yavaşlatın ve nefesi yeniden akışa sokun; eğitmeninizin nefes yönlendirmelerini takip etmek bunun en kolay yoludur.
2. Omuzları kulaklara çekmek
Kollarla yapılan hareketlerde ya da gövdeyi kaldırdığımız çalışmalarda omuzlar sessizce yukarı, kulaklara doğru tırmanır. Bu durum boyunda ve omuzlarda gereksiz bir gerginlik yaratır. Hareket sırasında ara ara omuzlarınızı fark edin: kulaklarınızla omuzlarınız arasında bir mesafe olduğunu hayal etmek ve kürek kemiklerinizi hafifçe aşağı bırakmak çoğu zaman yeterlidir.
3. Hareketi hızla bitirmeye çalışmak
Reformer yaylarla çalışır ve yaylar, hareketin hem gidişinde hem dönüşünde direnç sağlar. Hızlı çalıştığınızda dönüş anında kontrolü yaylara bırakırsınız; yatak sertçe geri gelir ve hareketin en değerli bölümü kaybolur. Yavaş ve kontrollü bir tempo, aynı hareketi çok daha etkili hissettirir. İyi bir ölçüt şudur: yatak geri dönerken ses çıkarmıyorsa, kontrol sizdedir.
4. Daha ağır yayın daha iyi olduğunu düşünmek
Ağır yay her zaman daha zor anlamına gelmez; bazı hareketlerde hafif yay, gövdenizin daha fazla çalışmasını ve dengeyi daha çok korumanızı gerektirir. Yay ayarı hareketin amacına ve sizin seviyenize göre seçilir. Eğitmeninizin önerdiği ayarla başlamak ve kendi başınıza değiştirmeden önce sormak, hem doğru çalışmanızı hem de güvenliğinizi destekler.
5. Belini boşluğa bırakmak
Sırtüstü yapılan hareketlerde, özellikle bacaklar yukarıdayken, bel bölgesinin yataktan kalkıp aşırı çukurlaştığı sık görülür. Bu genellikle karın kaslarının hareketi henüz yeterince destekleyemediği anlamına gelir. Eğitmeniniz böyle durumlarda hareketin açısını değiştirir ya da daha destekli bir sürüm önerir. Hareketi küçültmek, onu bozarak büyük yapmaktan her zaman daha değerlidir.
6. Ağrıyı görmezden gelmek
Çalışan bir kasın yanması ile eklemde ya da bir noktada hissedilen keskin, batıcı bir ağrı aynı şey değildir. İlki çalışmanın olağan bir parçasıdır; ikincisi durup eğitmeninize söylemeniz gereken bir sinyaldir. Grup dersinde “herkes devam ediyor” düşüncesiyle ağrıya rağmen sürdürmek, en sık yapılan ve en kolay önlenebilen hatadır.
7. Kendinizi başkalarıyla kıyaslamak
Yandaki reformerda çalışan kişinin hareketi daha derin ya da daha uzun yapıyor olması, sizin de öyle yapmanız gerektiği anlamına gelmez. Herkesin bedeni, geçmişi ve esnekliği farklıdır. Gözünüzü aynadaki kendi duruşunuza ve eğitmeninizin yönlendirmelerine vermek, kıyaslamaktan çok daha verimlidir.
Hataları fark etmenin en kolay yolu
- Her hareketin başında nefesinizi ve omuzlarınızı kısaca kontrol edin.
- Tempoyu yavaşlatın; kontrol kaybolduğunda hareketi küçültün.
- Yay ayarını değiştirmeden önce eğitmeninize sorun.
- Keskin ya da eklemde hissedilen ağrıda durun ve söyleyin.
Bu hataların neredeyse tamamı birkaç ders içinde kendiliğinden azalır; cihaz tanıdık hale geldikçe dikkatinizi nefese ve duruşa vermek kolaylaşır. Özel bir sağlık durumunuz, bel ya da boyun rahatsızlığınız varsa derse başlamadan önce hekiminize danışın ve durumunuzu eğitmeninizle paylaşın.
